Helena Paparizou Κάτι Σκοτεινό

Κοιτάζω γύρω μου μα πάλι στις σκιές παραπατάω

Δεν το περίμενα αυτό σου λέω μου φαίνεται αστείο

Οι σκέψεις μου δειλιάζουνε

Μα οι πράξεις σου φωνάζουνε με μια φωνή «αντίο»

 

Από το ψέμα πιο πολύ πονάει μάτια μου η αλήθεια

Γιατί η αλήθεια μάτια μου ψεύτικη ήταν τελικά

Θυμάμαι τότε που σχεδιάζαμε με άγγελους ταξίδια

Μα πως να φτάσουμε ουρανό τώρα χωρίς φτερά

 

Κι αν έχεις κάτι σκοτεινό στα λαμπερά σου μάτια

Κι αν έχεις πέτρα για καρδιά και όλα τα σπας κομμάτια

Κι αν έχεις κάτι σκοτεινό στο λαμπερό σου βλέμμα

Θα γίνω νύχτα να σε βρω κι ας ζήσω σε ένα ψέμα

Θα γίνω νύχτα να σε βρω κι ας ζήσω σε ένα ψέμα

 

Ξύπνησα πάλι ξαφνικά με την ανάσα μου κομμένη

Με δάκρυα πόνου πότισα την άδεια την πλευρά σου

Θα βάλω τέλος να σωθώ, Θεε μου τι με περιμένει

Όλοι οι δαίμονες ξανά φωνάζουν το όνομά σου

 

Κι αν έχεις κάτι σκοτεινό στα λαμπερά σου μάτια

Κι αν έχεις πέτρα για καρδιά και όλα τα σπας κομμάτια

Κι αν έχεις κάτι σκοτεινό στο λαμπερό σου βλέμμα

Θα γίνω νύχτα να σε βρω κι ας ζήσω σε ένα ψέμα

Θα γίνω νύχτα να σε βρω κι ας ζήσω σε ένα ψέμα

 

Από το ψέμα πιο πολύ πονάει μάτια μου η αλήθεια

Γιατί η αλήθεια μάτια μου ψεύτικη ήταν τελικά

Θυμάμαι τότε που σχεδιάζαμε με άγγελους ταξίδια

Μα πως να φτάσουμε ουρανό τώρα χωρίς φτερά

 

Κι αν έχεις κάτι σκοτεινό στα λαμπερά σου μάτια

Κι αν έχεις πέτρα για καρδιά και όλα τα σπας κομμάτια

Κι αν έχεις κάτι σκοτεινό στο λαμπερό σου βλέμμα

Θα γίνω νύχτα να σε βρω κι ας ζήσω σε ένα ψέμα

Θα γίνω νύχτα να σε βρω κι ας ζήσω σε ένα ψέμα

 
Θα γίνω νύχτα να σε βρω…